Wypracowanie stanowi analizę i omówienie sonetu V „O nietrwałej miłości rzeczy świata tego” autorstwa Mikołaja Sępa Sarzyńskiego. Całość tematyki oscyluje wokół miłości, poeta rozróżnia i ustala dwa odmienne rodzaje tegoż uczucia: miłość trwałą oraz nietrwałą. Pierwsza najwyższa w swej najczystszej formie to miłość której celem jest Bóg druga zaś to zawodne uczucie, które sprawia, że przykładamy nadmierna wagę do doczesnych uciech. W tekście omówiono całość utworu, wskazano jego cechy barokowe i renesansowe, całość poparta cytatami zawiera 351 słowa.
Mikołaj Sęp Sarzyński został uznany za prekursora tendencji nowej epoki pomimo ,iż jego życie datuje się w granicach renesansu : 1550 r. do 1581 r. Przedwcześnie zmarły poeta pozostawiło sobie jedynie jeden zbiór wierszy zatytułowany „Rymy albo wiersze polskie”, wydany po dwudziestu latach ukazał postać niezwykłą.
Sonet V „O nietrwałej miłości rzeczy świata tego” łączy w sobie elementy pochodzące z epoki renesansu i baroku. Człowiek jest ukazany jako istota godna łaski, waleczna i odważna choćby przez sam fakt zmierzania się z ziemskimi troskami. Cechy barokowe, które można wymienić to między innymi :zmienność toku zdania, ozdobność wypowiedzi, paradoksy. Całość tematyki oscyluje wokół miłości, poeta rozróżnia i ustala dwa odmienne rodzaje tegoż uczucia: miłość trwałą oraz nietrwałą. Pierwsza najwyższa w swej najczystszej formie to miłość której celem jest Bóg druga zaś to zawodne uczucie, które sprawia, że przykładamy nadmierna wagę do doczesnych uciech.
W poniższym wypracowaniu omówiono całość utworu, wskazano jego cechy barokowe i renesansowe, całość poparta cytatami zawiera 351 słowa.