Testy i opinie

Jedni twierdzą, że próżno go szukać. Inni proponują samemu nadać swemu życiu sens, nie wdając się nadto w filozoficzne eksploracje. Różnorodne nurty filozoficzno ideologiczne i wszystkie religie dają do zrozumienia, iż posiadają jedyną możliwą ‘prawdę’, rysując przed nami gotowe scenariusze na życie, a naszym zadaniem jest tylko wpasować się w te ramy.

Niemal każdy z nas został kiedyś dotknięty refleksją sensu życia. Pytaliśmy siebie i innych, jaki życie ma sens, gdzie moje w nim miejsce, jak odnaleźć osobiste ścieżki postępu. I niemal każdy z nas, w toku powszechnej socjalizacji, już o tym zapomniał. Wielu doświadczyło bólu egzystencjalnego nie znajdując odpowiedzi. Wielu oddaliło się w złudnym kierunku, próbując odnaleźć swój sens w narkotykach, alkoholu, seksie, hazardzie. Dla wielu pieniądz stał się celem i sensem istnienia; nasączył ich wolę, dążenia, marzenia i dał prawo deptać innych godność, nierzadko w przebraniu wyciągniętej pomocnej dłoni. Nawet średnio wnikliwe oko zauważa, że współczesna europejska cywilizacja w pogoni za materialnymi i wymiernymi osiągnięciami nie zajmuje się filozofią sensu życia. Liczy się oddźwięk masowy, nie jakość indywidualna. Przykładem są kampanie marketingowe niektórych produktów, wciskające nam swój reklamowy sens i styl życia, oferując szczęście, powodzenie towarzyskie, a nawet władzę.

W tym miejscu Drogi Czytelniku zachęcam Cię do własnych poszukiwań. Zaangażuj umysł, serce i ducha, gdyż twe poszukiwania będą zawsze osobiste, a często intymne. Nie zaproponuję złotego środka, bo po prostu go nie ma. Wielokrotnie się pomylisz i przeżyjesz pustą euforię; zdarzy się donikąd prowadzące poczucie eureki; niejednokrotnie doświadczysz smutki i rozczarowania, gdy wysiłki nie urodzą natychmiastowego efektu. Ale czasem odkryjesz prawdziwy drogowskaz, zobaczysz realne odbicie w lustrze, otrzymasz moc do kolejnych poszukiwań. Nie masz nic do stracenia, a zyskać możesz cały świat, dosłownie i metaforycznie. Gdy odnajdziesz swój sens, zrozumiesz świat ludzi.

Jestem z charakteru przekorny i nie przyjmuję bezkrytycznie wszystkiego co widzę i słyszę. Powinienem nawet stwierdzić, iż jestem zadeklarowanym buntownikiem i aby coś przyjąć ‘za swoje’ muszę przynajmniej argumenty rozważyć. Zapewne niektórzy, podobnie jak ja, są również przekorni lub zbuntowani i zadają teraz pytanie – a po co mi to? Niestety, ja jednak to pytanie pozostawię retoryczne. Jak już wcześniej wspomniałem, nie ma gotowej recepty na szukanie swego sensu życia. Nie ma uniwersalnych schematów do zaadoptowania, ani nieomylnych doradców. Pytanie czy jest gotowość?

felieton z cyklu "Filozofia życia i sukcesu"

Ryszard Krupiński, www.psychologiczne-testy.pl

zobacz inne felietony z cyklu "Filozofia życia i sukcesu"