Szlachta w Polsce stanowiła liczną grupę, gdyż ok. 10 % całej ludności. Była ona bardzo zróżnicowana pod względem majątkowym. Dzieliła się na tak zwanych posesjonatów i tych jej przedstawicieli, którzy nie posiadali dóbr ziemskich. Należała do nich szlachta służebna i tzw. gołota szlachecka, która trzymała się dworów magnackich. Wyróżniamy również szlachtę zagrodową, czyli szaraczkową, która miała własną ziemię i sama na niej pracowała, nie posiadała bowiem pracowników najemnych. Wypracowanie zawiera 710 wyrazów.
Szlachta w Polsce stanowiła liczną grupę, gdyż ok. 10 % całej ludności. Była ona bardzo zróżnicowana pod względem majątkowym. Dzieliła się na tak zwanych posesjonatów i tych jej przedstawicieli, którzy nie posiadali dóbr ziemskich. Należała do nich szlachta służebna i tzw. gołota szlachecka, która trzymała się dworów magnackich. Wyróżniamy również szlachtę zagrodową, czyli szaraczkową, która miała własną ziemię i sama na niej pracowała, nie posiadała bowiem pracowników najemnych. Magnaci stanowili nieliczną lecz silną ekonomicznie warstwę społeczną. Nazywani byli też karmazynami – od kolorów strojów, które nosili. Posiadali oni rozległe dobra rodowe oraz królewszczyzny, czyli ziemie dzierżawione od króla. Najbardziej dynamiczną grupę stanowiła średnia szlachta, która dysponowała majątkiem składającym się z jednej lub kilku wsi i folwarków.
Wypracowanie zawiera 710 wyrazów / 5040 znaków.